[The GazettE Fiction] Could i be your boyfriend? –page 00-

posted on 22 Sep 2008 17:46 by nao-ran in Fiction

[The GazettE Fiction] Could i be your boyfriend? –page 00-

Type:Yaoi
Part: Intro
By:Nao-Ran

ไม่ได้จับปากกาขีดเขียนเรื่องราวพวกนี้มานานเท่าไหร่แล้วนะ?....
บางครั้งเรื่องราวของผมนั้นคงเศร้าเกินกว่าที่จะเรียบเรียงเป็นตัวอักษรก็ได้ล่ะมั้ง...

แด่...คุณ Uruha-san-------- -

“นี่...รู้รึเปล่า ถ้ากินเบียร์หมดในรวดเดียวได้น่ะ ชั้นจะหลงรักเลยนะ?”

...ผมรักคุณ...

“ขอโทษนะ...”

...ผมรักคุณ...

“ชั้นรักนายไม่ได้...ไม่ว่าจะเป็นนายในชาตินี้ หรือชาติหน้าก็ตาม....”

...ผมรักคุณ...

“ขอโทษจริงๆ”

ถ้าทั้งหมดที่กระทำลงไปเป็นได้เพียงแค่ความล้มเหลวที่คุณมองข้าม
ถ้าทุกความรู้สึกที่พรั่งพรูออกมาเป็นได้เพียงแค่เรื่อง “ไร้สาระ”อย่างที่คุณว่ากล่าว...
ขอร้องละครับ...
หันมามองเถอะ....
รักผมสิครับ...
ทำไมกัน?....
ได้โปรด...หันมามองเรื่อง “ไร้สาระ” ที่คุณละทิ้งไว้ตรงนี้ด้วยเถอะครับ

[Aoi]

--------------------------- ----- -....

“นี่ๆ....จะบอกไรให้ ใครกระดกหมดรวดเดียว มาเอาจูบชั้นไปเลยยย” มือเรียวยกกระป๋องเบียร์ขึ้นสูงอย่างร่าเริง
“ให้ตายเหอะ....แค่คิดด็ขนลุกแล้ววะ”อีกคนที่นั่งข้างๆพูดด้วยหน้าที่เหมือนจะอ้วกออกมายังงั้นแหละ
“จะมีใครอยากได้ของแบบนั้นกันUruha?”ชายหนุ่มอีกคนที่นั่งเงียบมาตลอดเอยขึ้นมั่ง
.....ชั้นคนนี้ไง ชั้นคนนี้ละที่นั่งอยู่ข้างๆพวกแก อยากได้ใจจะขาดแล้ว.....
“เออ...Kaiพูดถูก เห็นด้วยอย่างมาก จริงม้าAoi?”
....ไม่เว้ยย ชั้นอยากได้ขอชั้นเหอะ....
อยากพูดไอ้ประโยคข้างบนใจจะขาดดดดดด....
“ก็คงงั้น กลิ่นเหล้าหึ่งซะแบบนั้น...”สุดท้ายก็ต้องพูดในสิ่งที่ตรงข้ามกับใจ
“อะไรกันๆๆๆ...ทำไมพวกแกถึงรุมชั้นรวมถึงโอยจังก็เป็นแบบนั้นไปด้วย”คนเมายังงั้นไม่ได้สติต่อไป
“พอเหอะ...นายเมาแล้วUruha”ชายหนุ่มอีกคนที่ดูเหมือนจะเพิ่งกลับมาจากโทรศัพท์พูดขึ้นอย่างเหลือทน
ผ้าคาดจมูกที่เด่นเป็นสัญลักษณ์ชวนให้มองตามไม่ว่าจะสงสัยหรือเพราะหล่อก็ตาม ประกอบด้วยท่าทางนิ่มๆที่ไม่เข้ากับการแต่งตัวซักกะนิด...เด่นแม่ผู้คนเยอะแยะ จะว่ายังงั้นก็ได้
“...เมื่อไหร่แกจะเอาออกเนี่ยไอ้ผ้าน่ารำคาญเนี่ย...บังหน้าหล่อๆหมด”Rukiเอื้อมมือมาพยายามจะดึงมันออกแต่แล้วก็ต้องหยุดนิ่งเมื่อนึกได้ว่าตะกี้พูดอะไรออกไป
“เฮ้ย!!..อย่ามองแบบนั้นนะเว้ย ชะ ชะ ..ชั้นหมายถึงว่า แบบนี้ก็หล่อสู้ชั้นไม่ได้น่ะสิต่างหากละ”
....อยากจะบอกมันเหลือเกินไอ้แมลงสาป ไม่ทันแล้วโว้ย!!....
“ไม่ทันวะ ในที่สุดก็ยอมแล้วสินะ ที่ชอบมาพร้อมReitaประจำมันหมายความว่าไงน่ะ!!”Kaiรินเหล้าเพิ่มเข้าไปอีกและถามออกไปอย่างคาดคั้น
“โอ้ยๆๆๆ ไม่รู้โว้ย เพราะแกคนเดียว ไอ้หน้าไก่....”คนตัวเล็กกว่าที่นั่งข้างๆReitaหันมาแยกเขี้ยวใส่
“อ้าว...”คนถูกว่ายังคงนั่งยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ไม่พูดอะไรมากไปกว่านั้น
“เอาล่ะๆๆ...ไม่ต้องแยกกัน ชั้นแจกทุกคนเริ่มจะAoiก่อนเลยแล้วกัน!!”
“เฮ้ยย!!”3คนที่เหลือร้องเป็เสียงเดียวกัน
....ร้องบ้าอะไรกันหนวกหูวะ งี้ก็ได้ยิ่งเสียงUruhaไม่ชักอ่าดิ่ เงียบหน่อยๆ...
ขณะที่คิดจะหันไปด่าพวกทำเสียงรบกวนการนั่งฟังเสียงหวานๆเวลาเมาอย่างสงบ แต่แล้วก็เหมือนทุกอย่างหยุดนิ่ง เมื่อปากเรียวที่ส่งเสียงแจ้วๆเมื่อตะกี้ทาบอยู่บนปากอวบอิ่มของตัวเอง
... “. %~+%@#$$” ..
(มันคงเกินความสามารถที่วัวถึกตัวน้อยจะอธิบายละมั้งค่ะ= =//Nao-Ran)

....นั้นเป็นครั้งแรกที่ผมเรียนรู้ที่จะจดจำรสชาติของคุณที่ละอย่าง...
จนตอนนี้....ที่ผมไม่สามารถจำอะไรได้เลยสักอย่าง